Warszawa -To pierwsze w Warszawie dwudniowe święto tańca i muzyki irlandzkiej na taką skalę. Festiwal zorganizowało Bemowskie Centrum Kultury ArtBem po raz pierwszy w 2011 r. z okazji jubileuszu dziesięciolecia działalności grupy tańca irlandzkiego Setanta. Jest to czołowy w Polsce zespół taneczny, w którego skład wchodzą aktualne mistrzynie Europy w tańcu irlandzkim.
Fundacja Kultury Brazylijskiej Macunaima od 2003 r. organizuje barwny festiwal, którego ideą przewodnią jest przybliżenie mało znanej różnorodności kultur Ameryki Łacińskiej oraz pokazanie bogactwa kultury polskiej w tych krajach. Przede wszystkim to festiwal tańca, zabawy i spontanicznej radości płynącej z przebywania razem i z gorących rytmów Ameryki Południowej. Na aktywnych uczestników czekają warsztaty tańca, jak np. zumba, samba de gafieira, samba de roda, forró, capoeira oraz zajęcia fitness, a dzień kończy widowiskowa samba axé i esencja brazylijskiej ulicznej fiesty - bloco. Odbywają się projekcje filmów, panele edukacyjne, wykłady i warsztaty językowe. Wydarzeniom towarzyszy Brazylijskie Miasteczko, w którym można kupić pamiątki, gadżety oraz specjały z najdalszych zakątków świata.
Organizowany od 2009 r. przez Fundację Sztuki Marebito festiwal ma na celu przybliżenie warszawskiej publiczności piękna tradycyjnej sztuki japońskiej. W programie są spektakle, koncerty i warsztaty z udziałem wybitnych artystów zaproszonych z Japonii.
Główną misją organizowanego od 2011 r. przez AIESEC projektu FantAzja jest promowanie różnorodności kulturowej krajów Azji Południowo-Wschodniej oraz rozwój współpracy pomiędzy Polską a krajami tego regionu. To, co odróżnia ten od innych projektów międzykulturowych to realizacja Międzynarodowego Programu Praktyk, w ramach którego studenci z całego świata mają możliwość przyjazdu do polskich przedsiębiorstw i podzielenia się swoimi doświadczeniami i wiedzą. Prezentowana jest tradycyjna muzyka, taniec i teatr, organizowane są pokazy sztuk walki, prelekcje, pokazowe lekcje języków i nauka kaligrafii.
Od pierwszej edycji w 2004 r. organizowany przez Fundację Shalom festiwal dedykowany jest Isaacowi Bashevisowi Singerowi, który jak nikt inny potrafił odmalowywać słowem pejzaże małych żydowskich miasteczek. Za jego inspiracją wszyscy mogą przenieść się do tego świata: dotknąć go, rozgościć się w nim i zachwycić jego przedwojenną atmosferą. Ulica Próżna i plac Grzybowski, zapomniany zakątek stolicy, zmienia się podczas festiwalu w kolorowy, rozśpiewany i roztańczony sztetl z początku XX w., z winiarniami, piekarniami i kramami. W programie znajduje się wiele interesujących spektakli teatralnych, koncertów, wystaw, warsztatów, projekcji filmowych, spotkań, instalacji artystycznych oraz wykładów.
Jeden z najważniejszych i najbardziej prestiżowych polskich festiwali prezentujących rodzimą muzykę folkową. Od 1998 r. organizowany jest przez Radiowe Centrum Kultury Ludowej. W ciągu kilku dni odbywają się koncerty polskiej muzyki wiejskiej, folkowej, a także lautreatów poprzednich edycji festiwalu oraz zaproszonych gwiazd zagranicznych prezentujących kulturę etniczną swojego regionu. Koncertom towarzyszy konkurs młodych wykonawców polskiej muzyki folkowej, inspirowanej polską muzyką ludową oraz polskich mniejszości narodowych. Od 2009 r. organizowane są też warsztaty muzyczne poświęcone ludowej aranżacji i improwizacji oraz odsłaniające kulisy pracy w studiu nagraniowym. Podczas festiwalu przyznawane są nagrody jury: Fonogram Źródeł dla najlepszego wydawnictwa prezentującego muzykę ludową i Folkowy Fonogram Roku dla najlepszego polskiego wydawnictwa folkowego. Podobnie nagrody przyznawane są w organizowanych oddzielnie przez środowisko folkowe: plebiscycie internetowym na najlepsze polskie wydawnictwo folkowe roku poprzedniego Wirtualne Gęśle gesle.folk.pl oraz w głosowaniu publiczności festiwalowej na najlepszego uczestnika Konkursu Nowa Tradycja, któremu przyznawana jest nagroda publiczności Burza Braw.
Organizowany od 2010 r. przez Fundację Muzyki Nowej Nadaye Festiwal Nowa Muzyka Żydowska konsekwentnie dąży do odczytania szeroko pojętej żydowskiej tradycji muzycznej jako swoistego pierwiastka, który inspiruje współczesnych twórców. Zgodnie ze słowami zaczerpniętymi od wybitnego kompozytora i klarnecisty Davida Krakauera - "Można czerpać z tradycji, ale trzeba robić swoje. Trzeba iść z duchem czasu i nie zamieniać muzyki żydowskiej w muzeum". Organizatorzy pragną tym samym, aby Festiwal docierał do jak najszersze grupy odbiorców przekazując im wiedzę o tradycji i kulturze żydowskiej, otwierając przy tym świat muzycznych poszukiwań i eksperymentów.
Prowadzony przez Fundację Wszystkie Mazurki Świata festiwal odbywa się od 2010 r. w dwóch odsłonach - wiosennej i jesiennej. Towarzyszą mu: Stara Tradycja - konkurs dla młodych wykonawców, który jest okazją do prezentacji umiejętności gry i śpiewu opartego na źródłach polskiej muzyki ludowej ocenianej przez mistrzów - tradycyjnych muzykantów oraz badaczy żywego dziedzictwa muzyki ludowej i Małe Mazurki - dawne i współczesne piosenki i zabawy w rytmach mazurkowych atrakcyjne i inspirujące dla dzieci w wieku przedszkolnym i uczniów szkoły podstawowej, a od wiosny 2011 r. Targowisko Instrumentów, które daje możliwość bezpośredniego kontaktu z wytwórcami instrumentów tradycyjnych i grającymi na nich muzykami oraz ułatwia zakup tradycyjnego instrumentarium, uzyskanie pomocy technicznej i praktycznej porady.
Festiwal wyrósł z tradycji powołanego w 1991 r. Ogólnopolskiego Przeglądu Dorobku Artystycznego Mniejszości Narodowych i Etnicznych Wspólnota w Kulturze. Od 2000 r. funkcjonuje jako projekt samodzielny, którego organizatorem jest Dom Kultury "Rakowiec" filia Ośrodka Kultury Ochoty w Warszawie. Są to spotkania z kulturą mniejszości narodowych i etnicznych. Prezentowana jest twórczość inspirowana etnicznymi korzeniami wykonawców oraz warsztaty, wystawy i inne projekty o charakterze międzykulturowym i integracyjnym.
Myśl o zorganizowaniu międzynarodowego festiwalu folklorystycznego w stolicy dużego europejskiego kraju leżącego w sercu Europy pojawiała się wielokrotnie w środowisku akademickich zespołów folklorystycznych. Marzenie to zaczęło nabierać realnych kształtów w 2004 r., kiedy to pracownicy Ośrodka Kultury im. Stefana Żeromskiego uwierzyli, że amfiteatr w Parku Sowińskiego na Woli, którego są gospodarzami, jest idealnym miejscem dla organizacji tego typu imprezy. Festiwal jest organizowany nieprzerwanie od 2005 r. i za każdym razem w rozśpiewanym, roztańczonym, barwnym korowodzie gromadzi setki artystów z wielu krajów świata. Dla uczestników festiwalu jest to czas wspaniałej zabawy i nawiązywania nowych przyjaźni.
To wyjątkowe kilkudniowe wydarzenie kulturalne zapoczątkowane w 1993 r., a organizowane od 1996 r. przez Stowarzyszenie Scena 96 obejmuje pokazy uliczne i plenerowe, prezentowane w różnych formach, alternatywnych wobec tradycyjnej twórczości na polu teatru, tańca, muzyki, cyrku i filmu. To czas, kiedy artyści wkraczają w miasto, a bogaty program festiwalu wypełnia sztuką ulice, parki i pasaże Warszawy. Spektakle teatralne i taneczne w niecodziennej scenerii miejskiej silnie angażują widzów w swą ekspresyjną akcję. Instalacje, seanse filmowe i muzyka stanowią stały element krajobrazu, zapraszając przechodniów do czynnego odbioru rozmaitych form sztuki. Te niecodzienne wydarzenia nawiązują do tradycji wędrownych trup aktorskich oraz do muzyki folkowej, która grana na żywo służy ilustracji kolorowych przdstawień.
Tabor organizowany jest od 2002 r. przez warszawskie Stowarzyszenie Dom Tańca. Odbywa się latem w jednej z miejscowości Polski centralnej, południowo-wschodniej lub północno-wschodniej, gdzie zachował się jeszcze żywy folklor i tradycje kulturowe. To tygodniowy cykl warsztatów, wykładów, koncertów i potańcówek z muzyką ludową danego regionu wzorowany na letnich taborach węgierskich domów tańca. Uczestnicy przyjeżdżają, aby wspólnie przez kilka dni grać, tańczyć i uczyć się od zaproszonych muzykantów, śpiewaczek i tancerzy wiejskich. Brak tu typowego dla festiwali i popkultury konsumenckiego podziału na artystów i publiczność. Założeniem jest czynny udział we wszystkich wydarzeniach. Mogą w nich brać udział całe rodziny, a dla dzieci przeznaczone są specjalne zajęcia folklorystyczne w ramach Małego Taboru.
Festiwal przybliża jeden z najbardziej "intensywnych", wielokulturowych regionów świata. Pierwotny pomysł powstał w 2004 r. jako Festiwal Kultury Południowego Kaukazu Transkaukazja w głowach kilku działaczy pozarządowych, obecnie związanych z Fundacją Inna Przestrzeń, którzy zainspirowani współczesną Armenią, Azerbejdżanem i Gruzją, postanowili przybliżyć dynamikę i niezwykłość tego regionu odbiorcom w Polsce. Dziś Transkaukazja jest międzynarodowym wydarzeniem o rozpoznawalnej i uznanej marce, angażującym w bezpośrednie działania siedem krajów. Festiwal organizowany jest raz na dwa lata i ma charakter interdyscyplinarny, prezentuje wydarzenia z pogranicza gatunków; sztuki wizualne, muzykę, akcje site-specific.
Festiwal zainicjowany przez władze stolicy i organizowany od początku przez Stołeczną Estradę powstał w 2005 r. Stanowi prezentację najciekawszych zjawisk muzyki i kultury świata, a przede wszystkim jedno z największych wydarzeń tego rodzaju w Polsce i w naszej części Europy. W ciągu zaledwie kilku lat trwale zaistniał na kulturalnej mapie Warszawy, zbudował swój charakter i prestiż, a także przyciągnął wierny krąg odbiorców. Liczne koncerty festiwalowe wzbogacone są przez autorskie warsztaty muzyczne, wokalne i taneczne prowadzone przez światowej klasy mistrzów, przeznaczone dla uczestników o różnym stopniu zaawansowania, projekcje filmów muzycznych oraz różne imprezy towarzyszące.
Ten różnorodny festiwal uliczny rokrocznie skupia ogromną rzeszę artystów, wystawców oraz mieszkańców zainteresowanych etnicznym kolorytem miasta. Na początku rozbrzmiewa głośna parada, podobna do karnawału w Rio de Janeiro lub londyńskiego Notting Hill Carnival, która przechodzi ulicami miasta do miasteczka wielokulturowego z mnóstwem atrakcji dla dużych i małych. Od 2007 r. pod przewodnim hasłem Warszawa wspólna sprawa organizuje go Fundacja Inna Przestrzeń przy wsparciu portalu Kontynent Warszawa - Warszawa wielu kultur. Festiwal dedykowany jest wszystkim mieszkańcom stolicy, których różnorodne pochodzenie składa się na barwną mozaikę kulturową, często niedostrzeganą lub niedocenianą w codziennym pośpiechu. Jego celem jest promocja - poprzez wspólną zabawę, sztukę, a zwłaszcza muzykę oraz taniec - kultur mniejszości narodowych i etnicznych oraz społeczności imigranckich obecnych i aktywnie uczestniczących w tworzeniu wielokulturowego bogactwa Warszawy.